ملايكه‌ى ثمانيه و عرش عظيم پروردگار تعبير « رَبِّ الْمَلائِكَةِ الثَّمانِيَةِ » و عبارت « رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ » ، ذيل اسم‌هاى مكتوب بر سرادق ، شايد براى اين باشد كه گمان نشود اسم مكتوب در سرادق ، همه كاره است ، بلكه ملايكه‌ى هشت‌گانه و عرش عظيم پروردگار كه از آن نام‌ها بهره دارند و در قائم بودن جهان هستى ، صورتاً نقشِ واسطه را بازى مىكنند ، نيز به تدبير حقّ نياز دارند . مقصود از ملايكه هشت‌گانه ، ملايكه‌اى است كه قرآن شريف در دو مورد به آن‌ها اشاره نموده و مىفرمايد : - وَ الْمَلَكُ عَلى أَرْجائِها وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ « 1 » و در آن روز ، هشت تن [ از فرشتگان ] ، عرش پروردگارت را بر بالاى [ دوش ] خود حمل مىكنند . و نيز مىفرمايد : - الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا « 2 » آنان كه عرش و پيرامون آن را حمل مىكنند ، همراه با ستايش پروردگارشان تسبيح او را گفته و به او ايمان آورده و براى كسانى كه ايمان آورده‌اند ، آمرزش خواهى مىكنند . اگر چه بر اساس برخى روايات « 3 » ، غير از ملايكه نيز حاملان عرش مىباشند ؛ ولى اين دعا و دو آيه‌ى شريفه ، ملايكه را به عنوان حاملان عرش معرّفى نموده است . بر اين اساس ، ممكن است مراد از اين ملايكه ، ملايكه‌ى خاصّى باشند كه انجام امور عالم از نظر وسعت مظهرى به آن‌ها سپرده شده است و ديگر ملايكه ، كاركنان آن‌ها محسوب شده و فرمانبر آنان به شمار مىآيند . « 4 »

--> ( 1 ) . سوره‌ى الحاقه ، آيه‌ى 17 . ( 2 ) . سوره‌ى مؤمن ، آيه‌ى 7 . ( 3 ) . بحارالانوار ، ج 58 ، ص 1 . ( 4 ) . دعاى سوّم صحيفه‌ى سجّاديه ملاحظه شود .